Hala Stulecia

Nazywana po wojnie Halą Ludową - hala widowiskowo-sportowa położona w Parku Szczytnickim we Wrocławiu. Wzniesiona w latach 1911–1913 według projektu Maxa Berga, w stylu ekspresjonistycznym. W 2006 roku hala została uznana za obiekt światowego dziedzictwa UNESCO. Obecnie Hala Stulecia i jej okolice są bardzo licznie odwiedzane przez wrocławian i turystów nie tylko ze względu na samą halę ale także na bliskość Pergoli z Fontanną Multimedialną, Ogrodu Japońskiego oraz ZOO.

Jest to bezsprzecznie najsłynniejsze dzieło wrocławskiego modernizmu. Jego powstanie związane było z setną rocznicą wydania we Wrocławiu przez Fryderyka Wilhelma III odezwy Do mojego ludu (An Mein Volk) z 17 marca 1813 roku, wzywającej do powszechnego oporu przeciwko Napoleonowi. Na tle antynapoleońskiego charakteru budowli wybuchł we Wrocławiu już niejeden spór, z trudem powrócono niedawno do historycznej nazwy obiektu, żegnając się z komunistyczną "Halą Ludową".

W momencie powstania Hala Stulecia stanowiła obiekt wyjątkowy, posiadając żelbetowe przekrycie o największej rozpiętości na świecie – większe rozmiary osiągały wówczas tylko nieliczne konstrukcje stalowe. Hala ma 42 m wysokości, a nakrywająca ją kopuła 67 m średnicy. Maksymalna szerokość wnętrza Hali Stulecia wynosi 95 metrów. Konstrukcyjna szczerość i surowość (powierzchnię pozostawiono jako widoczny żelbet) i formalna prostota do dziś wydają się niektórym szokujące.

Po zakończeniu Wystawy Stulecia tereny wystawowe wokół Hali kilkakrotnie jeszcze rozbudowywano, a w samej Hali również dokonywano pewnych przeróbek i adaptacji (m.in. wejścia głównego i klatek schodowych); autorem tych projektów był najczęściej Richard Konwiarz. Przed II wojną światową Hala Stulecia, prócz wystaw i przedsięwzięć na mniejszą skalę, kilkakrotnie jeszcze była miejscem wielkich masowych imprez, w tym między innymi publicznych wystąpień najważniejszych funkcjonariuszy NSDAP z Adolfem Hitlerem na czele.

Hala Stulecia przetrwała II wojnę światową bez poważniejszych uszkodzeń. Tereny wystawowe wokół Hali oraz ją samą po raz pierwszy po wojnie wykorzystano na większą skalę od lipca do września 1948 na Wystawie Ziem Odzyskanych i podczas towarzyszącego jej (25-28 sierpnia) Światowego Kongresu Intelektualistów w Obronie Pokoju. W czasach PRL nie wprowadzano w Hali żadnych zmian. Służyła jako miejsce koncertów, imprez sportowych oraz pokazów filmowych (działało tu największe w mieście kino "Gigant"). W 1948 na placu przedwejściowym ustawiono sięgającą chmur Iglicę.

Pierwszy poważny remont Hali Stulecia odbył się w 1997 r., kolejny rozpoczęto w 2010 r. Elewacja odzyskała niedawno swój przedwojenny żółto-piaskowy kolor. Będąc we Wrocławiu warto zobaczyć Halę, tym bardziej, że wokół niej nie brak atrakcji. Dosłownie za rogiem znajduje się tutejsze ZOO, z nowo wybudowanym afrykanarium. Na pergoli okalającej Halę Stulecia można podziwiać pokazy fontanny multimedialnej, od czasu do czasu okraszone widowiskowymi fajerwerkami.

Pierwotne źródło: Wikipedia (autorzy, na licencji CC-BY-SA 3.0).

 

Nasza strona internetowa używa plików cookies (tzw. ciasteczka) w celach statystycznych. Dzięki nim możemy indywidualnie dostosować stronę do twoich potrzeb. Każdy może zaakceptować pliki cookies albo ma możliwość wyłączenia ich w przeglądarce, dzięki czemu nie będą zbierane żadne informacje